среда, 20 апреля 2011 г.

ԱՔՐՈՍՏԻԿՈՍ

Ամպերի միջից փայլող ոսկի ես ,
Յամբ ու քորեյ ես, տաղ ու հորովել ,
Բոցե երկունք ես, լուսեղեն հեղեղ ,
Ուղի ես փայլող, աննահանջ վերելք ...
Բացվեց քեզանով էջ ու մագաղաթ .
Երեկը դարձավ առավել հստակ ,
Ներկան քայլում է վեհ ու հաղթական ,
Իսկ ապագան էլ` թևերը պարզած
Նայում է առաջ` աչքերով մանկան ...

Комментариев нет:

Отправить комментарий